Het universitaire ethiekobservatorium promoot trots de samenwerking met Woke Machine. 

Voor Woke Pride!

Tract #11 Laten we wiskunde deconstrueren

Laten we de wiskunde deconstrueren
Wiskunde is gebaseerd op abstracte principes die niet overeenkomen met de maatschappelijke realiteit. Erger nog, ze maken ongelijkheden onzichtbaar. Zijn 1 persoon van een andere etniciteit + 1 blanke persoon 2 gelijke mensen? Natuurlijk niet! Wiskundige gelijkheid weerspiegelt op geen enkele wijze de ongelijkheden en individuele verschillen die in onze samenleving aanwezig zijn. Er is een dringende behoefte om de wiskunde te deconstrueren, om deze vaste normen ter discussie te stellen en om kritischer te reflecteren op bestaande machtsverhoudingen en discriminatie.

tract_11| Woke-Machine.org | Folder_11 downloaden

Wetenschappelijk argument

Wiskunde wordt vaak beschouwd als een universele, objectieve en onveranderlijke discipline, gebaseerd op logische principes en strikte regels. Het kan echter noodzakelijk zijn om deze traditionele visie op wiskunde ter discussie te stellen om de rol ervan in de samenleving en de sociale implicaties van het gebruik ervan beter te begrijpen.

Wanneer we de fundamentele concepten van de wiskunde nader bekijken, zien we dat ze gebaseerd zijn op postulaten en axioma's die niet noodzakelijkerwijs overeenkomen met de maatschappelijke werkelijkheid. Zo veronderstelt wiskundige gelijkheid, gesymboliseerd door vergelijkingen als 1+1=2, een uniformiteit en symmetrie die niet altijd overeenkomen met de diversiteit en ongelijkheid die in de samenleving worden waargenomen. In het sociale leven zijn individuen immers geen onderling verwisselbare en gelijkwaardige entiteiten, maar complexe wezens met unieke identiteiten en ervaringen.

Door wiskunde te deconstrueren, dat wil zeggen door de fundamenten waarop zij rust te bevragen, kunnen we de weg vrijmaken voor een kritischer analyse van de impact ervan op de maatschappij. Bij het deconstrueren van wiskunde moet je erkennen dat wiskundige concepten niet neutraal zijn en ideeën en waarden kunnen bevatten die de heersende maatschappelijke vooroordelen en normen weerspiegelen. Zo lijkt het gebruik van wiskundige symbolen zoals breuken en percentages objectief, maar in werkelijkheid kunnen deze wiskundige representaties stereotypen en discriminatie van bepaalde bevolkingsgroepen versterken.

Door de veronderstelde neutraliteit van wiskunde ter discussie te stellen, kunnen we ook de culturele en historische vooroordelen benadrukken die de ontwikkeling van deze discipline hebben gevormd. Uit de geschiedenis van de wiskunde blijkt bijvoorbeeld dat veel wiskundige stellingen en concepten zijn ontwikkeld in specifieke contexten, waarin bepaalde bevolkingsgroepen werden gemarginaliseerd of uitgesloten. Door deze historische wortels te onderzoeken, kunnen we beter begrijpen hoe wiskunde is gebruikt om sociale ongelijkheden te legitimeren en in stand te houden.

Het deconstrueren van wiskunde betekent niet dat we de discipline volledig verwerpen, maar dat we de grondslagen en toepassingen ervan in twijfel trekken om zo een meer inclusieve en ethische benadering te bevorderen. Door bijvoorbeeld interculturele en intersectionele perspectieven te introduceren in het wiskundeonderwijs, kunnen leerlingen zich bewuster worden van de verschillende manieren waarop wiskunde in de maatschappij kan worden waargenomen en gebruikt. Door kritisch nadenken over de vooroordelen en vooroordelen in de wiskunde aan te moedigen, kunnen we een eerlijkere en democratischere benadering van deze discipline bevorderen.

Laten we ons voorbeeld nog eens nemen. De simpele toevoeging van “1 geracialiseerd” en “1 blank” is niet voldoende om gelijkheid tussen twee individuen in termen van menselijkheid te definiëren. Deze wiskundige vergelijking houdt geen rekening met de verschillen in ervaringen, privileges en onderdrukking die deze twee mensen kunnen ervaren op basis van hun etnische afkomst. Sociale en historische constructies rondom ras en blankheid hebben een grote invloed op de ervaringen en kansen van individuen, waardoor het idee van simpele, uniforme wiskundige gelijkheid ter discussie wordt gesteld.

Het idee van gelijkheid tussen een persoon van een andere etniciteit en een blanke persoon moet in een bredere context van sociale rechtvaardigheid en gelijkheid worden geplaatst. Structurele discriminatie en sociale ongelijkheid op basis van ras kunnen niet worden uitgewist door een simpele wiskundige optelling. Het herkennen van de systemische voordelen en barrières waarmee individuen worden geconfronteerd op basis van hun huidskleur, is essentieel om de complexe dynamiek van macht en privileges te begrijpen die onze samenlevingen vormgeven.

In plaats van te streven naar een abstracte wiskundige gelijkheid tussen een geracialiseerd individu en een blank individu, is het van belang om de verschillen en asymmetrieën te erkennen die bestaan ​​tussen raciale groepen. Om racisme te bestrijden, moeten we ons bewust zijn van structurele onrechtvaardigheden en bereid zijn om discriminerende normen en praktijken die raciale hiërarchieën in stand houden, aan te pakken. Het is essentieel om een ​​intersectionele en antiracistische benadering te bevorderen die de diversiteit en complexiteit van individuele reizen op basis van ras erkent. Dit vereist dus uiteraard een deconstructie van wiskunde.

Concluderend lijkt het erop dat de deconstructie van wiskunde een essentieel proces is om de normen en praktijken die aan deze discipline ten grondslag liggen, in vraag te stellen. Door een kritische en reflectieve benadering te hanteren, kunnen we een meer verantwoord en ethisch gebruik van wiskunde in de maatschappij bevorderen. Door de beperkingen en vooroordelen van wiskunde te erkennen, kunnen we bijdragen aan de evolutie ervan naar een meer inclusieve, diverse en eerlijke discipline.

Aanvulling 1

Het is ook onmiskenbaar dat de westerse wiskunde grotendeels is beïnvloed door blanke mannen, en dit fenomeen heeft gevolgen gehad voor de diversiteit aan wiskundige kennis en perspectieven. Omdat deze wiskunde voornamelijk wordt ontwikkeld door individuen met dezelfde culturele, sociale en historische achtergrond, weerspiegelt deze wiskunde doorgaans hun eigen ervaringen en perspectieven. De bijdragen van vrouwen, mensen van kleur en niet-westerse culturen worden hierdoor buiten beschouwing gelaten.

Dit vormt een groot probleem, omdat diversiteit essentieel is voor de vooruitgang van kennis. In de wiskunde zorgt diversiteit ervoor dat je nieuwe benaderingen kunt verkennen, problemen op innovatieve manieren kunt oplossen en de grenzen van het vakgebied kunt verleggen. Als de westerse wiskunde de perspectieven en kennis van minderheidsgroepen negeert, loopt men het risico vast te blijven zitten in een beperkt kader, zonder creativiteit en innovatie.

Er is daarom behoefte aan het bevorderen van meer diversiteit in de wiskunde door de bijdragen van vrouwen, mensen van kleur en niet-westerse culturen te erkennen en te waarderen. Dit vereist openheid voor verschillende wiskundige benaderingen, inclusieve opleidingen waarin ook de geschiedenis van niet-westerse wiskunde aan bod komt en het bevorderen van diversiteit binnen academische en onderzoeksinstellingen.

Uiteindelijk is het van essentieel belang om te erkennen dat de westerse wiskunde geen universaliteit kan claimen zolang deze niet de diversiteit aan wiskundige kennis en perspectieven weerspiegelt. Het is tijd om de ondervertegenwoordiging van minderheidsgroepen in de wiskunde aan te pakken en een inclusievere discipline te bevorderen, die openstaat voor diverse stemmen en talenten.

Folder_11 downloaden A4 – PDF | X-formaat JPG (600×1200)
Wij verontschuldigen ons bij voorbaat als enig element van deze pagina u beledigt. Als dit het geval is, ga dan hier.

De andere folders

Momenteel op de website van het Observatorium:

Frans zonder Frankrijk – Drie zinnen en een doctrine

Drie uitspraken van Emmanuel Macron over regionale talen, de Afrikaanse Francofonie en het Arabisch in Frankrijk onthullen dezelfde onderliggende verwarring: die van het spreken over de Franse taal zonder deze te beschouwen als een taal van de beschaving. Regionale talen waren geen vijanden van de natie; de ​​demografische vitaliteit van het Frans in Afrika wist de Franse geschiedenis niet uit; de aanwezigheid van het Arabisch in Frankrijk kan op zichzelf ons taalbeleid niet herdefiniëren. Het verdedigen van het Frans betekent niet het afwijzen van andere talen, maar eerder het beseffen dat een gedeelde taal ook een herinnering, een noodzaak en een mentale discipline is.

Lees meer »
Wat je nog kunt lezen
0 %

Misschien moet je je abonneren?

Anders maakt het niet uit! U kunt dit venster sluiten en verder lezen.

    Register: