[Door Claude-Henri Pirat, academicus, schrijver]

Sir,

Uw opmerkingen gehoord op 9 september over France Inter tegen Natacha Polony en opnieuw op 12 november over France Culture, tegen Alain Finkielkraut en Iannis Roder over het dragen van de sluier op school, en die volgen op uw laatste publicatie: De Republiek? Welke waarden? Essay over een nieuw politiek fundamentalismein Gallimard een bijzondere opluchting teweegbrengen in het licht van de huidige vrouwenopstand in Iran en na de verjaardag van de onthoofding van Samuel Paty.

U aarzelt niet om, ondanks uw status als academicus, de retoriek te gebruiken die kenmerkend is voor de militante toespraken van degenen, van wie sommigen beweren feministen te zijn, die het dragen van de sluier op school verdedigen en die, om dat te doen, de zijn ware aard door erover te spreken als een simpele sjaal. U bent van mening dat de Franse staat, door het bij wet van 15 maart 2004 van scholen te verbieden, blijk geeft van een ‘republikeins fundamentalisme’, schuldig aan ‘intolerantie, antiliberalisme en repressie’, omdat, zegt u, ‘wij mensen niet kunnen verbieden zich kleden zoals zij dat willen.”

Een dergelijk verbod zou iedere burger, iedere republikein, terecht tot verontwaardiging aanzetten!

Maar de hijab, die je geen ‘islamitische sluier’ noemt, wordt en wordt niet gedragen als een simpele sjaal. Dit is waar de macht van de Iraanse ayatollahs de jonge Mahsa Amini op wrede en tragische wijze aan herinnerde. Het heeft een betekenis die, zoals u weet, religieus maar bovenal politiek is. Het wordt stevig vastgehouden door spelden en is een echt keurslijf.

Hieraan moet worden toegevoegd, en dat doe je niet, dat kleding die op de rest van het lichaam gedragen kan worden ook aan een strenge code onderworpen is, en dat benen en armen niet bloot mogen zijn. Omdat het inderdaad het hele lichaam is dat ingeperkt en verborgen moet worden. Een jong moslimmeisje dat de hijab draagt, zowel in Frankrijk als in Iran, heeft dus, zoals je probeert te doen geloven, geen enkele vrijheid van kleding tot haar beschikking in de ochtend, voordat ze haar huis verlaat, afgezien van de mogelijkheid om om de kleur te kiezen.

Ze zal uiteraard ook niet kunnen beslissen om het niet te dragen. Of om hem 's ochtends te dragen en niet 's middags. Omdat de keuze voor de hijab, als het inderdaad een echte individuele keuze is die niet wordt beïnvloed door de mensen om je heen, er een is die maar één keer kan worden gemaakt. Het is een keuze waarvan we, als het om het gezin en de gemeenschap gaat, niet meer terug kunnen. De ‘keuze’, voor een jong meisje, om geen keuze meer te hebben. Teruggaan, zo niet onmogelijk, kan de persoon die daartoe besluit, blootstellen aan wraakzucht en mannelijk geweld. ‘Ga door verschillen om gelijkheid te bereiken’, zegt u. Het dragen van de hijab door tienermeisjes zou “slechts een simpele poging zijn om hun verschil te markeren” tussen vele andere, die je vergelijkt met de extravagante kapsels van degenen die de sluier niet dragen en die deze naar believen kunnen veranderen de Republiek zou moeten accepteren.

“Republikeins fundamentalisme”, dat moesten we durven!

Waarom zou u zich zo beledigd voelen door religieus fundamentalisme, te beginnen met het islamitisch fundamentalisme dat het dragen van de sluier door achtjarige meisjes niet onderdrukt, aangezien er zelfs republikeinse zijn, zoals degene waarvan u de Franse Republiek beschuldigt, in de land van de Verlichting? Als we naar u luisteren, kunnen we al deze fundamentalismen dan niet op een rij zetten? Uw woorden zijn zeer respectloos voor deze zeer vele vrouwen en de mannen die hen steunen in moslimlanden die, door hun daden, hun geschriften, in opstand komen tegen deze sluier.

Deze sluier die vrouwen symbolisch en fysiek omsluit en hen tot onderwerping dwingt. Zouden ze het op prijs stellen om, als ze je zouden lezen, te zien dat er onder de universitaire elites van Frankrijk auteurs zijn die voor jonge meisjes op school verdedigen waartegen ze strijden?

U bent, mijnheer, emeritus hoogleraar aan de Paris-Sorbonne. Dit geeft u intellectuele autoriteit en vormt voor uw lezers een garantie voor nauwgezetheid bij de analyse van feiten en concepten. Je hebt de vrijheid om de wet tegen het dragen van de sluier op school af te keuren. Dat is niet het probleem. En je hebt de vrijheid om een ​​Angelsaksische vorm van tolerantie te verdedigen, terwijl de Republiek niet, zoals je zegt, “de redenen voor het dragen van een hoofddoek hoeft te onderzoeken, wat moet worden geaccepteerd zoals elk gedrag dat dat niet doet.”
de belangen van derden niet schaadt. Wat het acceptatieveld extreem en gevaarlijk vergroot, vooral op het gebied van geweld tegen vrouwen! 

Is.

Maar een minimum aan academische nauwkeurigheid zou van u moeten vereisen dat u zegt wat de ware aard is van wat u de Republiek vraagt ​​te accepteren en te tolereren op school. Dat doe je niet. U zegt niet, zoals al degenen die campagne voeren ten gunste van dit beginsel, dat de hijab, eenmaal ‘gekozen’, een dwingend kledingstuk wordt, een permanente opsluiting van het lichaam van de vrouw wanneer zij zich buiten haar huis bevindt. 

Dit voor uw lezers verborgen houden door zich vanaf het hoogtepunt van uw academische status, waar daar geen plaats voor zou moeten zijn, militante retoriek toe te eigenen is naar mijn mening een opzettelijke manipulatie, die sterk lijkt op deze ‘intellectuele politie’ die u beschrijft en die u ook veroordeelt. Retorische manipulatie die de gevaarlijkere manipulatie van het islamisme alleen maar kan bevredigen en dienen.