Weergave Professor Joseph Ciccolini, Aix Marseille Universiteit en openbare ziekenhuizen van Marseille
La opname waarbij het ongedaan maken van de publicatie van een in een wetenschappelijk tijdschrift gepubliceerd onderzoeksartikel de ultieme sanctie is die de onderzoeker in diskrediet brengt – meestal op basis van fraude ontdekt door collega's die de relevantie en soms zelfs de realiteit van de gepubliceerde gegevens in twijfel trekken. Het is moeilijk om een meer vernederende en in diskrediet brengende sanctie voor een onderzoeker te vinden, die, het moet gezegd worden, evenredig is met de zwaarte van de fout: over wetenschappelijke eerlijkheid kan niet worden onderhandeld (naar schatting zou meer dan 20% van de gepubliceerde artikelen meer of minder aanpassingen groot met de realiteit – meestal leggen de daders uit dat het de druk is van “ publiceren of vergaan » wat hen ertoe bracht zich bij de duistere kant van de Force aan te sluiten).
We herinneren ons bijvoorbeeld tijdens de Covid-gezondheidscrisis het Surgisphere-schandaal, dit Noord-Amerikaanse bedrijf van vernikkelde voeten waarmee vooraanstaande medische epidemiologen van Harvard hadden misleid, wat in 2020 leidde tot de publicatie in het prestigieuze tijdschrift The Lancet van mooie klinische gegevens (1). Na de ontdekking van het schandaal was het artikel in kwestie het onderwerp van een intrekkingsprocedure door The Lancet – het tijdschrift wordt doorgaans niet verantwoordelijk gehouden voor de gepubliceerde frauduleuze inhoud, ook al bezit het het auteursrecht en betaalt het in feite voor de toegang. Het bestuur wordt nooit verantwoordelijk gehouden voor de onzin die zij hebben willen publiceren, ook al wordt verondersteld dat elk artikel onder de staartvorken van een peer-reviewing rigoureus. De meeste van deze schandalen blijven onbekend bij het grote publiek, ook al zijn ze niet zonder gevolgen voor de overtredende onderzoeker en zijn instelling: in de VS had de ontdekking in 2015 van wetenschappelijke fraude die leidde tot het intrekken van artikelen die werden gebruikt om aanzienlijke publieke middelen te verkrijgen resulteerde in de intrekking van de toegekende financiële steun en de verplichting voor de universiteit waar de dader in dienst was, om de miljoenen dollars terug te betalen die al door de NIH waren betaald. Wij maken geen grapjes over wetenschappelijke fraude. Waarvan act.
Ook toen ik ervan leerde Terugtrekkingshorloge, de onafhankelijke instantie die gevallen van gegevensvervalsing in de wetenschappelijke gemeenschap onderzoekt, dat in juni 2020 niet alleen een artikel over de scheikunde is ingetrokken, maar, een uiterst zeldzame beslissing in dit soort gevallen, dat twee redacteuren uit hun functies waren ontheven de redactiecommissie van de krant (2), en dat deel van de redactiecommissie was onmiddellijk afgetreden, vroeg ik me af wat de aard was van de afschuwelijke misdaad begaan door deze auteur, aldus verbannen uit de gemeenschapswereldwetenschapper en die zo’n impact had op een wetenschappelijke wereld. tijdschrift.
Het was het vooraanstaande internationale tijdschrift Angewandte Chemie (Wiley) en de auteur was een even eminente scheikundige, professor Tomas Hudlicky van de Brock University (Canada), een leider op het gebied van organische synthese (281 internationale artikelen, 13 citaten, H-). index 706).
Had hij, net als Surgisphere, vanaf het begin gegevens verzonnen? Beweerde u bijvoorbeeld een wonderbaarlijk molecuul te hebben gesynthetiseerd? Helemaal niet, zijn vier pagina’s tellende artikel: “ Organische Synthese – Waar Nu is nu dertig jaar. Een reflectie op de huidige stand van zaken " Vandaag verzamelaar, was geen onderzoeksartikel, maar eerder een opiniestuk , dat wil zeggen een overzicht van de stand van de techniek in zijn vakgebied. Werd ontdekt dat hij publieke middelen had verduisterd die bedoeld waren voor onderzoek in zijn laboratorium? Absoluut niet, zijn scheikundeafdeling aan de Brock University wordt duidelijk perfect beheerd. Zou hij zijn bestempeld als een seksueel roofdier dat zijn studenten lastigviel? Nada! Heeft hij in het donker verdovende middelen gesynthetiseerd? Breaking Bad ? Nooit. Was hij zijn promovendi aan het oplossen in zuur om ze te laten verdwijnen nadat hij eigenaar werd van hun ontdekkingen? Nee!
Nee, het is helaas ernstiger, veel ernstiger dan dit alles.
Professor Tomas Hudlicky heeft in zijn beruchte artikel kort gepubliceerd op 4 juni 2020 (en gelukkig snel verwijderd uit het zicht van kuise zielen – de online versie werd puur verwijderd door Wiley, de uitgever van Angewandte Chemie – de Annuleer Cultuur, zo vaak bekritiseerd door de ontevredenen, heeft nog steeds een aantal goede dingen als het gaat om het laten zegevieren van schoonheid, goedheid en waarheid), had zich in feite schuldig gemaakt aan openlijk racistische, seksistische, vrouwonvriendelijke en transgendercommentaren (foben). Niets minder. Zes moedige scheikundigen, verdedigers van de vrije wereld en leden van de redactiecommissie van het tijdschrift, publiceerden 24 uur na de intrekking van Belzebuths artikel in Angewandte Chemie een artikel van berouw waarin opnieuw werd bevestigd dat de waarden van gelijkheid, inclusie en diversiteit " de centrale pijlers van maatschappelijke rechtvaardigheid in de academische wereld (sic)” (3). Op 6 juni publiceerde de Chinese Chemical Society een persbericht waarin werd aangegeven dat zij zich niet identificeerde met de opmerkingen van de Canadese professor. Tijdens het proces (8 juni), de jacht op hyena's in roedels, publiceerden de Royal Society of Chemistry, de American Chemical Society, de German Chemical Society en de Chemical Research Society of India een gezamenlijk persbericht waarin ze eraan herinnerden dat “ seksisme, racisme, anti-LGBTQ+ discriminatie en andere vormen van ongelijkheid komen helaas vaak voor in de chemie, zowel op individueel als op institutioneel niveau » (4). Verdomd! De moedige decaan van de Brock Universiteit, Greg Finn, steunt zijn leraar niet, maar ondermijnt hem integendeel door op 7 juni een persbericht te publiceren waarin hij niets te benijden heeft op de mooiste vluchten van André Malraux die zich distantieert van zijn vreselijke professor en zich herinnert dat “uitspraken in dit artikel vertegenwoordigen niet de waarden van [zijn] universiteit” (5). Sommige pitbulls, opgewonden door de geur van bloed, verspreidden hoofdartikelen over de Hudlicky-affaire (6). Op 8 juni maakten 16 leden van de redactieraad van Angewandte Chemie gezamenlijk hun ontslag bekend – het intrekken van het beruchte artikel is voor hen niet genoeg, het hoofd van Satanas is niet genoeg voor hen: ze willen een krachtige en moedige daad stellen om tonen zich als onbetwistbare verdedigers van het kamp van het Goede. We hebben zoveel mogelijk Jean Moulins.
Na veel onderzoek vond ik uiteindelijk het belaste artikel – vier redelijk droge pagina’s waarin professor Hudlicky daadwerkelijk de balans opmaakt van de vooruitgang op het gebied van de synthetische chemie (ik kan je net zo goed vertellen dat je een scheikundige moet zijn om dat interessant te vinden) – en zijn gedachten over het bevorderen van deze discipline. En het is daarom te midden van deze reflecties dat het schandalige, het beruchte, het onuitsprekelijke, het onuitsprekelijke naar voren komt. Om u een exact idee te geven van de omvang van het schandaal, heb ik geen andere keuze dan het uittreksel in de originele versie te transcriberen (in feite is er duidelijk slechts één korte schuldige paragraaf op de vier pagina's van het artikel, maar laten we wees niet kleinzielig).
« Er zijn nieuwe ideologieën verschenen die de wervingspraktijken, de promotie, de financiering en de erkenning van bepaalde groepen hebben beïnvloed. (…) Elke kandidaat moet gelijke kansen hebben om een positie veilig te stellen, ongeacht persoonlijke identificatie/categorisering”. Vrije vertaling: “Nieuwe ideologieën verschijnen en beïnvloeden het wervings- en promotiebeleid. (…) Elke kandidaat moet dezelfde kansen krijgen om te worden aangeworven, ongeacht zijn of haar categorisatie”. Verbazingwekkend ! Verderop blijft Jack the Ripper volhouden: “Deze kwesties hebben de wervingspraktijken zodanig beïnvloed dat de opname van de kandidaat in een van de sociale voorkeursgroepen zijn of haar kwalificaties kan overstijgen.' "Deze kwesties hebben de rekruteringspraktijken zodanig beïnvloed dat het lidmaatschap van een voorkeursgroep voorrang krijgt boven kwalificaties.'. Wij zijn sprakeloos. Alsof dat nog niet genoeg was, Belzebuth verergert zijn zaak door te concluderen: « De opkomst en nadruk op aanwervingspraktijken die gelijkheid suggereren of zelfs verplicht stellen in termen van absolute aantallen mensen in specifieke subgroepen is contraproductief als dit resulteert in discriminatie van de meest verdienstelijke kandidaten. » Vertaling: " De groeiende trend van rekrutering in termen van perfecte numerieke gelijkheid tussen categorieën individuen is contraproductief als dit resulteert in het discrimineren van de meest verdienstelijke kandidaten. .
Ik waarschuwde je: het prikt in de ogen! Mensen rekruteren op basis van verdienste, ongeacht hun ras, religie, seksuele geaardheid? Om te geloven dat kwalificatie en competentie voorrang hebben boven het behoren tot een van de talloze sub-subcategorieën en hermetische kaders waarin de identiteit van een persoon tegenwoordig wordt opgesloten en gereduceerd? Durf dit te schrijven in 2020, een inclusief tijdperk dat gezegend is onder iedereen, waar toekomstige generaties ongetwijfeld met bewondering naar zullen kijken, dezelfde bewondering waarmee we vandaag de dag beschouwen dat de handlangers van Torquemada het kwaad van de ketters uitroeien die verloren zijn gegaan in de duisternis van het denken, in de XNUMXeeme eeuw ? Maar het is niet een simpele terugtrekking en uitsluiting uit zijn gemeenschap die Tomas Hudlicky verdiende; het is eerder het wiel, de inkwartiering op een openbaar plein, nee, de galg van Montfaucon!
De moraal van deze trieste fabel, aangezien die er wel moet zijn, is dat de harde wetenschappen, die lange tijd de spot dreven met de groteske vragen van hun SHS-collega’s, vandaag de dag ook worden beïnvloed door de Heilige Inquisitie van politiek correct – zoals elk totalitarisme voedt dit totalitarisme zich voortdurend met nieuwe slachtoffers, op straffe van verdwijning. Niemand is nu veilig om op de brandstapel te worden verbrand omdat hij simpelweg de meritocratie op de universiteit heeft verdedigd.
referenties
- https://www.the-scientist.com/features/the-surgisphere-scandal-what-went-wrong–67955
- https://retractionwatch.com/2020/06/08/controversial-essay-at-german-chemistry-journal-leads-to-suspensions/
- https://onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1002/anie.202008469
- https://www.gdch.de/service-information/nachricht/article/statement-on-inclusion-and-diversity-in-the-chemical-sciences.html
- https://brocku.ca/brock-news/2020/06/an-open-letter-to-the-brock-community/
- https://blogs.sciencemag.org/pipeline/archives/2020/06/08/not-winning-friends-not-influencing-people
