De Franse Vereniging voor Sociologie (AFS) heeft ervoor gekozen om een tekening te gebruiken om haar volgende jaarlijkse congres aan te kondigen. Het thema van dit congres is 'Omgeving en ongelijkheid'.
Dit congres belooft zeer interessant te worden en zal ongetwijfeld aanleiding geven tot rijke en gevarieerde communicatie.
Laten we ons toch concentreren op de congresaffiche, omdat deze zoveel zegt over de ideologie die tegenwoordig een groot deel van de sociologie doordringt.
Wat zien we daar? Op de achtergrond zijn de ruïnes van gebouwen te zien en wat lijkt op een kerncentrale. Wij beseffen dat dit de overblijfselen zijn van de vervallen oude wereld: vaarwel aan beton en kernenergie.
Op de voorgrond verschijnt de nieuwe wereld zoals sociologen die dromen. Hier heeft de natuur haar rechten teruggekregen. De levensstijl en leefomgeving zijn sober. Wij wonen in een soort joertenkamp, midden in de rustige, groene natuur. Er zijn geen openbare voorzieningen en nog minder fabrieken: het spreekt voor zich dat het aards paradijs alleen maar antikapitalistisch en ecologisch kan zijn.
Mensen zijn gelukkig en volkomen gelijkwaardig. Ze verkeren in goede gezondheid en verplaatsen zich per fiets, wat vanzelfsprekend is (je vraagt je echter af hoe de sociologen naar hun congres zullen komen).
Nu ze zelfvoorzienend zijn geworden, verwarmen de bewoners hun huizen met hout en voeden ze zichzelf dankzij een goed gevulde tuin, die uiteraard biologisch is en niet veel werk vergt, aangezien niemand werkt. Alle tekenen van luxe zijn verdwenen. Een oude man leert kinderen naaien. De kleding is rudimentair, bijna volgens de boerenmode van vroeger. Angst en geweld zijn verdwenen, net als uitbuiting en hiërarchieën.
Ook de cultuur wordt niet vergeten: onder een afdak liggen meerdere boeken. Mensen lezen en lachen er hartelijk om, zonder dat iemand begrijpt waarom ze zo hilarisch zijn (lezen ze het nieuwste sociologieboek? Het programma van het Congres voor Sociologen?).
In deze idyllische wereld valt één symbool op, omdat het duidelijk zichtbaar is op de voorgrond: een keffiyeh, de goede oude keffiyeh, symbool van de Palestijnse zaak. De aanwezigheid van de keffiyeh geeft aan dat, in deze sprookjeswereld waar alle kwalen van de mensheid zijn opgelost, het Israëlische probleem nog steeds zal bestaan. Of we moeten begrijpen dat Hamas erin geslaagd is de wereld te bevrijden van alle patriarchale en westerse onderdrukking.
Zo'n poster laat je natuurlijk sprakeloos achter. Het lijkt op een tekening van een CM2-leerling die van zijn leraar de opdracht heeft gekregen om zich een ideale wereld voor te stellen. Is dit alles wat onze sociologen kunnen doen, zij die voortdurend hun zaak bepleiten door politieke leiders op te roepen inspiratie te putten uit hun "werk" en hun "onderzoek" om na te denken over de complexiteit van de wereld?
De Franse Vereniging voor Sociologie had al naam gemaakt in juli 2023, tijdens de rellen die volgden op de dood van Nahel. In een persberichtVervolgens sprak ze van "gerechtvaardigde woede" en veroordeelde ze "systematisch politiegeweld" en riep ze op tot steun voor "opstanden in arbeiderswijken". Deze positie had geleid tot het heilzame antwoord van een handvol sociologen.
Het is verleidelijk om de poster van het AFS-congres te verbinden met een oudere poster die in 2018 werd verspreid door de Association of Sociologists of Higher Education (ASES). Deze samenwerking heeft veel overeenkomsten met de AFS, te beginnen met het gebruik van inclusief schrijven. In hun poster uit 2018 wilden sociologen van AESE zich verzetten tegen de hervorming van de oriëntatie van middelbare scholieren na het behalen van hun baccalaureaat. Dat klopt ook wel, maar de tekst bij deze poster, geïnspireerd op de beroemde Shadocks, vond ik bijzonder verontrustend. Dit is wat hij zei: "Het is beter om te vechten, zelfs als er niets gebeurt, dan het risico te lopen dat er iets ergers gebeurt door niet te vechten." Met andere woorden, voor deze sociologen is de strijd een soort imperatief en zelfs een doel op zich: laten we vechten, kameraden, later zullen we zien waarom.
Onlangs splitste deze zelfde AESE zich van een persbericht die het thema van de strijd oppakt door de sociale wetenschappen te beschouwen als een wapen in dienst van een politiek project. Het persbericht eindigt met een pleidooi voor de ontwikkeling van sociale wetenschappen op middelbare scholen: "Meer sociale wetenschappen op scholen om verlichte burgers op te leiden." 'Verlicht' betekent in de ogen van onze sociologen activisten.
Kortom, deze twee posters zeggen veel over de mentaliteit van een groot deel van de hedendaagse sociologie. Ze zouden stof tot nadenken moeten geven aan iedereen die twijfelt aan de wijdverspreide verspreiding van woke-gedrag, en die zich ook afvraagt welke effecten de introductie van sociale wetenschappen in het lesprogramma van middelbare scholen heeft gehad. Als er een woke-generatie bestaat, dan heeft de sociologie daar ongetwijfeld veel mee te maken.
