Socioloog Nathalie Heinich probeert ‘links antiwokisme’ te bevorderen

Socioloog Nathalie Heinich probeert ‘links antiwokisme’ te bevorderen

Collectieve

Waarnemerstribune

inhoud

Socioloog Nathalie Heinich probeert ‘links antiwokisme’ te bevorderen

Meer informatie  Een ‘links antiwokisme’ laten horen, was de bedoeling van sociologe Nathalie Heinich tijdens de laatste sessie van het seminarie ‘Geweld en dogma’ van politicoloog Gilles Kepel aan de Ecole Normale Supérieure. Volgens haar is er een dringende noodzaak om “de strijd tegen het ontwaken, die momenteel wordt gemonopoliseerd door rechts en extreemrechts, te hervatten”. Het evenement vond plaats op 31 mei in een eindeschoolsfeer en kende niettemin enig succes. Ongeveer honderd mensen waren verzameld in een volle zaal, waarbij het publiek voornamelijk uit grijzende hoofden bestond, evenals een paar studenten. De houder van de leerstoel Midden-Oosten – Middellandse Zee verliet voor de gelegenheid moslimgemeenschappen en nodigde Nathalie Heinich uit om haar nieuwe essay, Is Wokism a Totalitarianism?, te komen presenteren. (Albin Michel, 198 pagina's, 16,90 euro), Deze sessie vertegenwoordigde, zoals Gilles Kepel in zijn paar inleidende zinnen uitlegde, een manier om “het idee en de actie te vermengen”. ‘Atmosferisch totalitarisme’ Deze intentie kwam tot uiting in de keuze van de gasten, met als belangrijkste discussie Laurent Joffrin, voormalig directeur van Libération en Le Nouvel Observateur, nu directeur van het online dagblad Le Journal, een site die ‘een kompas terug wil geven aan links”. Bernard Rougier, professor aan de Sorbonne-Nouvelle Universiteit, auteur van The Conquered Territories of Islamism (PUF, 2021) werd ook uitgenodigd om deel te nemen aan de discussies. Nathalie Heinich begon haar toespraak met het bevestigen van haar wens om “de waarden van republikeins, universalistisch, seculier en rationalistisch links te verdedigen”. Deze basis zou vandaag de dag worden verzwakt door de aanvallen van een wokistisch kamp, ​​dat zeer aanwezig is op de universiteit, vooral op het gebied van gender- en postkoloniale studies, maar ook binnen de samenleving – de #metoo-beweging zou hiervan een incarnatie zijn. Deze linkerzijde, die legitieme strijd voerde, zou niettemin proberen de tegenstander het zwijgen op te leggen door middel van intimidatiemanoeuvres, wat wel ‘cultuur annuleren’ wordt genoemd. Het fenomeen zou zo groot zijn geworden dat het Wokisme een ‘atmosferisch totalitarisme’ zou hebben geïnstalleerd, aldus Nathalie Heinich, een formule geïnspireerd door ‘atmosferisch jihadisme’ die Gilles Kepel gebruikt om een ​​diffuus islamisme te beschrijven dat niet op enige organisatie is gebaseerd. De totalitaire dimensie van de wake-beweging komt voort uit een neiging tot censuur, een primaat van de ideologie boven de waarheid en een identitarisme dat iedereen een gemeenschap van verbondenheid toekent. Je hebt nog 53.53% van dit artikel te lezen. De rest is gereserveerd voor abonnees. 

Een ‘links antiwokisme’ laten horen, was de bedoeling van sociologe Nathalie Heinich tijdens de laatste sessie van het seminarie ‘Geweld en dogma’ van politicoloog Gilles Kepel aan de Ecole Normale Supérieure. Volgens haar is er dringend behoefte aan 'Herstel voorlopig het antiwoke-gevecht gemonopoliseerd door rechts en extreemrechts .

Het evenement vond plaats op 31 mei in een eindeschoolsfeer en kende niettemin enig succes. Ongeveer honderd mensen waren verzameld in een volle zaal, waarbij het publiek voornamelijk uit grijzende hoofden bestond, evenals een paar studenten.

De houder van de leerstoel Midden-Oosten – Middellandse Zee verliet voor de gelegenheid moslimgemeenschappen en nodigde Nathalie Heinich uit om haar nieuwe essay te komen presenteren, Zou het Wokisme totalitarisme zijn? (Albin Michel, 198 pagina's, 16,90 euro). Deze sessie vertegenwoordigde, zoals Gilles Kepel in zijn paar inleidende zinnen uitlegde, een manier om “mix idee en actie”.

“Atmosferisch totalitarisme”

Dit voornemen kwam tot uiting in de keuze van de gasten, waarbij Laurent Joffrin, voormalig directeur van de belangrijkste gesprekspartner was Liberation en Nouvel Observateur, nu directeur van het dagblad online Het Journaal, een site die luistert “Geef een kompas terug naar links”. Bernard Rougier, professor aan de Sorbonne-Nouvelle Universiteit, auteur van De veroverde gebieden van het islamisme (PUF, 2021) werd ook uitgenodigd om deel te nemen aan de discussies.

Nathalie Heinich begon haar tussenkomst door haar wens daartoe te bevestigen “Verdedig de waarden van republikeins, universalistisch, seculier, rationalistisch links”. Deze basis zou vandaag de dag verzwakt zijn door de aanvallen van een wokistisch kamp, ​​dat zeer aanwezig is op de universiteit, vooral op het gebied van gender- en postkoloniale studies, maar ook binnen de samenleving – de #metoo-beweging zou hiervan een incarnatie zijn. Deze linkerzijde, die legitieme strijd voerde, zou niettemin proberen de tegenstander het zwijgen op te leggen door middel van intimidatiemanoeuvres, wat wij de noemden “cultuur annuleren”.

Het fenomeen zou zo ver zijn gegroeid dat het Wokisme een gevestigde waarde zou hebben “atmosferisch totalitarisme”, volgens Nathalie Heinich, een formule geïnspireerd door “atmosferisch jihadisme” die Gilles Kepel gebruikt om een ​​diffuus islamisme te beschrijven dat door geen enkele organisatie wordt gesteund. De totalitaire dimensie van de wake-beweging komt voort uit een neiging tot censuur, een primaat van de ideologie boven de waarheid en een identitarisme dat iedereen een gemeenschap van verbondenheid toekent.

Je hebt nog 53.53% van dit artikel te lezen. De rest is gereserveerd voor abonnees.

 

“Dit bericht is een samenvatting van onze informatiemonitoring”

Recht van wederwoord en bijdragen
Wilt u reageren? Dien een voorstel in voor een opiniestuk.

Dit vind je misschien ook interessant:

Het verdedigen van videogames is een filosofische noodzaak in een perverse samenleving.

Een staat die zich voordoet als beschermer, maar ouders behandelt als onbekwame minderjarigen en kinderen als objecten die van de realiteit moeten worden losgekoppeld, bouwt een samenleving waarin niemand verantwoordelijk wordt gehouden voor de overdracht van ziekten.

Op weg naar een hervorming van het onderwijsdenken – Reflecties over de verspreiding van kennis

"Voor een hervorming van het pedagogisch denken" van Stéphane Louryan is een heldere kritiek op de vroege specialisatie en de fragmentatie van kennis in het hoger onderwijs. Een recensie door Jacques Robert.
Wat je nog kunt lezen
0 %

Misschien moet je je abonneren?

Anders maakt het niet uit! U kunt dit venster sluiten en verder lezen.

    Register: