Judith Butler – Ontembaar geslacht. Gaf een tweede adem aan Lysenko's biologische ontkenning, en aan ontkenning in het algemeen.

Koopman van allerlei soorten orviétans, vooral van de onrustige soort. Belangrijkste afgeleide product: het LGBTQIA++++ bel-acroniem (de staart groeit met één letter bij elke vervelling). Betwist elke connectie, zelfs literair, met Rhett Butler; de laatste, hoewel een zuiderling met anti-slavernij-neigingen, heeft de grote fout een blanke man te zijn, heteroseksueel en van de joods-christelijke cultuur.

Is verheugd dat dankzij haar actie (denkt zij) speeltuinen nu volledig genderneutraal zijn in Afghanistan.

Claudine Homo – Contextueel racistisch. Werd grotendeels op melanistische verdiensten naar het presidentschap van Harvard gedreven. Als onderdeel van zijn beleid van subjectieve slachtoffering verdedigde het trots de ongelukkige pro-Palestijnse aanvallers van zijn bevoorrechte Joodse studenten.

Legde de inclusieve benadering op aan alle gebieden van haar universiteit en zelfs aan haar producties, omdat ze het werk van andere onderzoekers erbij opnam. Ik vergat alleen hun referenties op te nemen. Moest ontslag nemen bij Harvard, slachtoffer van ondraaglijke reactionaire druk van degenen die voorstander waren van gerechtigheid en waarheid (twee grote woorden).

Het lijdt geen twijfel dat dit zich zal herstellen, bijvoorbeeld in Zuid-Afrika, waar het staatsantisemitisme de apartheid opvolgde. Daar zal ze voor haar literaire puzzels zonder risico kunnen putten uit werken als The Protocols of the Elders of Zion, die vrij zijn van auteursrechten. Maar geen huiswerk. 

Anne Hidalgo – Overste burgemeester. Automobilofobe regent van het Parijse transport. Transformeerde de hoofdstad tot een gigantisch fietspad. Elektrische scooters en fietsen kunnen dus op ecologisch vlak bijdragen aan de massale plundering van lithium, kobalt en andere zeldzame metalen.

Wat de stadsplanning betreft, lijkt het erop dat de openbare werken als gevolg van een ongelukkige fout alleen de stadsplannen van Beiroet tot hun beschikking hadden.

Voortbouwend op zijn groene energiebeleid is het van plan zijn score voor de volgende presidentsverkiezingen in lijn te brengen met het CO2-niveau in de lucht. Of 0,04%.

Jean-Luc Mélenchon – Moâ en Mao. Minimo-leider projecteert voor Frankrijk het democratische en economische wonder van Venezuela. Manager van het poppentheater Nupes.

Wil het hologram van Jaurès zijn, maar verandert in het ectoplasma van Doriot. De Jaurès, een vaste klant in Café du Croissant, behield alleen de smaak van de croissant.

Pap Ndiaye – Niet erg magische postkoloniale showcase. Neutrale urbi en wakkere orbi. Zijn niet-vaguistische zeepbel kreeg de zalving van de vakbondsraad. Hij wordt echter gehinderd door zijn bijziendheid, waardoor hij een abaya met een avondjurk verwart.

Uit dankbaarheid voor zijn opmerkelijke prestaties in het onderwijs werd hij benoemd tot ambassadeur in Wokistan (dwz de Raad van Europa), een hemels land waar de hijab te koop is, waar het lexicon inclusief is en waar we onszelf deconstrueren tussen twee cocktails met of zonder bubbels. Eindelijk, net als op school (welke?), kun je daar jezelf zijn en vooral bij elkaar: zweren in het land van ja-ja.

Erik Piolle – Khmaire vert. Impresario van de entertainmentindustrie. Subsidie ​​voor een toneelstuk dat laat zien hoe je vanaf een dealpunt gelukkig kunt leven in Grenoble. En het is geen aprilgrap. Ondersteuner van de fietsverbinding Lyon-Turijn, zonder tunnel. Open nooit uw mobiele telefoon in een lift uit angst daar een pornofilm te zien. Het is ongetwijfeld deze preutsheid die hem ertoe aanzette de boerkini in gemeentelijke zwembaden te promoten.

Edwy Plenel – Man van onderdrukking. Als gefrustreerde trotskist draagt ​​hij een stalinistische snor als teken van berouw.

Als bewonderaar van de Terreur schreef hij na de massamoord op Israëlische atleten in München moedig onder het pseudoniem Josef Krasny dat “geen enkele revolutionair zich kan distantiëren van Zwarte September”. Hij is ongetwijfeld de kleine erfgenaam van Fouquier-Tinville.

Hij is een voorbeeldige vertegenwoordiger van het concept van hemilaterale objectiviteit en is van mening dat alles wat niet aan zijn linkerkant staat extreemrechts is (d.w.z. 99,9% van de Fransen). Als grote verdelger van het kapitalisme verkocht hij in 2019 zijn aandelen in Médiapart* door voor het bescheiden bedrag van 2,9 miljoen euro.

*wiens anagram Merda Tipa is.

Sandrine Rousseau – Dwangmatige deconstructionist. Belangrijkste werken: “Grammar for Dupes” (in inclusief schrift en onuitwisbare inkt), “Ecology for Dupes” en “Neofeminism for Dupes”.

Daar zullen we een interessante ‘Richter-schaal van geweld tegen vrouwen’ aantreffen, waarbij hoe racistischer de verkrachter is, hoe minder rekening gehouden moet worden met de woorden van de slachtoffers. De Iraanse overlevenden waardeerden vooral haar idee van de sluier met variabele geografie, die een symbool van vrijheid wordt wanneer deze in Frankrijk wordt gedragen.

Greta Thunberg – Groen en niet rijp. Kleine Zweedse pop die het IPCC-brevier met de goede kant naar boven, achterstevoren en in het Esperanto kan reciteren. Dringt er bij jongeren op aan hun opleiding te ontwikkelen door te staken.

In zijn oplichterskruistocht lijkt hij echter de cultuur van de humus en de cultus van Hamas te verwarren.