In de maand maart organiseert de Universiteit van Grenoble-Alpes haar "maand van de gelijkheid". Terwijl dit wereldwijde evenement opvallend genoeg door de nationale media wordt genegeerd, neemt de universiteit trots haar nieuwe missie van indoctrinatie op zich, iets wat George Orwell zelf zeker niet voor ogen had*.
*Alle onderstaande voorbeelden zijn helaas authentiek.
Sla de alarmbellen en trommels, verheugt u, beste mensen: de maand van de gelijkheid is aangebroken, en wordt groots gevierd door de Universiteit van Grenoble-Alpes (UGA). Het programma is bijzonder aantrekkelijk (https://www.univ-grenoble-alpes.fr/actualites-et-evenements/mois-de-l-egalite-2026-1686362.kjsp?RH=1695913839109):
• 2-6 maart 2026: Week gewijd aan de gezondheid van vrouwen aan de universiteit.
• 9-13 maart 2026: Week van actie tegen gendergerelateerd en seksueel geweld.
• 16-20 maart 2026: Week van actie tegen rassendiscriminatie.
• 23-27 maart 2026: Week van actie tegen anti-LGBTQIA+-haat.
Tot de aangeboden activiteiten behoren met name "Dubbele identiteit in Frankrijk", "Vrouwen en AI", "In de voetsporen van pioniers", "Bewustwording creëren over seksistisch en seksueel geweld", "LGBTQI+-representaties" en "Stereotypen en ouderschap".
Dat is natuurlijk nog niet alles. Naast een prachtig toneelstuk "tegen transfobie" is er ook een schitterende tentoonstelling over "Menstruatiearmoede". Wie meer wil weten, kan zeker de conferentie "Stereotypen doorbreken: Vrouwen in de nucleaire technologie" bezoeken. Ook de tentoonstellingen "Wiskunde, informatica... met hen" en "Vrouwen in de wiskunde... waarom jij niet?" zijn de moeite waard. Daarnaast is er een picknick met gebarentaal. Je kunt ook je geluk beproeven in de wedstrijd "Samen een meer inclusieve wereld creëren". Een dramatischer moment is de geïllustreerde tentoonstelling "De krokodillen", die het thema intimidatie behandelt (de krokodillen staan natuurlijk voor mannen). Na dit sombere moment kan iedereen enthousiast meedoen aan een gezellige karaokesessie, mits je natuurlijk een nummer kiest dat "gelijkheid voor iedereen" bepleit.
Een ander evenement waar reikhalzend naar wordt uitgekeken, is de workshop over het naaien van menstruatieondergoed. Ook noemenswaardig is de lezing (gevolgd door een workshop) die architect en onderzoeker Milena Charbit zal geven over lesbische architectuur, een vakgebied dat onterecht wordt verwaarloosd door heteroseksuele en patriarchaal-kapitalistische normen. Om deze fantastische maand af te sluiten, zullen we allemaal naar de voorstelling "Grouper" van Lou Trotignon gaan, waarin de verteller haar genderovergang beschrijft.
Critici vinden dit programma wellicht wat weinig variatie bieden, of zelfs een beetje woke. Het klopt dat debatten schaars zijn tijdens dit festival: er wordt geen tijd gereserveerd voor een discussie over het begrip gelijkheid, de verenigbaarheid ervan met vrijheid, of de verschillen met rechtvaardigheid, en het zou zinloos zijn om te zoeken naar een gelegenheid om het verschil tussen de seksen ter discussie te stellen. Kortom, niets hier lijkt op wat ooit de missie van de universiteit en de essentie ervan vormde... disputatio academica.
Maar weg met die ouderwetse filosofie! De tijd voor zulke zinloze, ellendige discussies is voorbij; de tijd voor actie, ja zelfs strijd, zoals verkondigd in de bovenstaande agenda, is nu aangebroken. Het doel is om gewetens te leiden, niet om ze te corrumperen met vragen die fragiele geesten verontrusten en misleiden.
De enige vraag die er echt toe doet, is waarom we genoegen nemen met zo weinig. Gezien het belang van deze kwesties, is een maand wel redelijk? Een heel semester zou toch zeker niet overdreven zijn? En waarom niet een heel jaar, waarin al het onderwijs vervangen zou worden door voortdurende, inclusieve debatten, waarin professoren en studenten als gelijken ideeën uitwisselen over gelijkheid, met name menstruatiegelijkheid? Laten we groots denken, kameraden! De gelijkheidsrevolutie is begonnen: ze begint aan de universiteit en niets zal haar stoppen!
